Pasen

Steven, An en Jasper zijn ons komen bezoeken tijdens het paasweekend. Een paar sfeerbeelden:
aan het strand,

in de speeltuin,

in een bootje bij Madinat Jumeira,

bij de pinguïns in de Dubai Mall,

paaseieren rapen,

aan de Creek,

Jasper op de ezel.

Sizdah Bedar

Gisteren in het park was er verdacht veel volk. Overal waren grote families aan het picknicken (de jongeren op een deken en de ouderen op een stoel) en er heerste een uitgelaten sfeer. We zaten nog geen 5 minuten of de familie naast ons kwam ons een grote schotel fruit brengen. Een andere familie bracht een schotel pasta met tonijn en heerlijke kruiden. Anderen brachten kaneelthee en zelfgemaakte amandelkoekjes. De vrouwen kwamen op onze handdoek zitten en knuffelden de kinderen. Ik probeerde me in sneltempo te herinneren met welke hand je nu juist moet eten en hoe je je voeten moet houden om niemand te beledigen. Maar blijkbaar was dat helemaal geen probleem, daar werd niet op gelet. De vrouwen waren ook helemaal niet gesluierd, enkel de oudere generatie droeg een bescheiden hoofddoek. De jeugd was westers gekleed. Het waren blijkbaar allemaal Iranese families die “Sizdah Bedar” vierden. De dertiende dag na hun Nieuwjaar brengt het ongeluk om binnen te blijven, dus iedereen gaat met hun familie eten in het park. Eva was eerst een uurtje zoet in de speeltuin, sinds kort kan ze alleen van de glijbaan dus ik kan bij Hans blijven zitten op het gras. Ze laat zich niet doen, ik heb ze al een paar keer een kindje zien wegduwen dat wou voorbijsteken. Ze krijgt al kleuterschoolmanieren. Toen ze terugkwam kreeg ze allerhande snoep toegestoken. Een jongeman gaf haar een granaatappel. Die moest je kneden en een gaatje in maken, dan kwam het sap eruit. Lekker, smaakt een beetje naar druivensap. Elke familie had wel een waterpijp mee, hoewel het sinds kort verboden is te roken in het openbaar. Zelf vind ik dat de sisha die gerookt wordt erg lekker ruikt (beetje naar bubble gum) en het stoort me hoegenaamd niet. Iedereen vond het erg zielig dat ik er zonder familie zat en toen Dirk aankwam zei ik dan maar luid “That’s my husband!” waarna er weer verse schalen eten werden aangevoerd. Eva zag zwart van te spelen en ze plakte van de snoep. Een geslaagde dag! We zijn ons dan gaan opfrissen in het hotel. “Nu is mama precies een mevrouw!” zei Eva ;-) Ze was te moe om veel te eten van het buffet maar de chocoladefontein (“sokoladedolfijn”) vond ze het einde, en mama en papa ook.

Vogels

Dit weekend waren we 5 jaar getrouwd. Dirk had een verblijf geboekt in het Jebel Ali Golf Resort, een prachtig aangelegd park bij het strand. Eva vond het geweldig: riviertjes (met watervallen, vissen, waterschildpadden), zwembaden, het strand en de zee met een watervliegtuig dat regelmatig voorbijvloog, overal pauwen, en vooral: een heel weekend papa erbij! Hierbij een paar foto’s van een aantal vogels die we van vlakbij konden zien. De hop (Upupa epops, woonde naast onze deur), de Roodbuik Buulbuul (Pycnonotus cafer, de Witwang Buulbuul of Pycnonotus leucogenys hebben we ook veel gezien), de Treurmaina (Acridotheres tristis, zit ook veel in het Jumeirah Beach Park). En tot slot de Hans ridens en de Eva ludens.

Kikkers

Op vrijdag zijn we na de middagdut naar het Za'abeel park gegaan. Er komen heel veel locals met hun gezinnen om te barbecueen en er zijn veel speeltuinen op Eva's maat (kleine glijbaan, zandspeeltuigen enz.) Wel grappig, volgens mij zijn die zandspeeltuigen eigenlijk voor water bedoeld, maar hier is natuurlijk meer zand dan water :-) Op de graspleinen wordt veel gevliegerd, wat een vrolijk gezicht is. En je kan er onbezorgd rennen, want er is geen hondendrol te bespeuren. Bij het planetenpark met halve bollen in de vorm van de hemellichamen wou Eva natuurlijk zo snel mogelijk naar de maan (zie foto).









Je kan er ook bootje varen, heel feeëriek met de lichtjes van de skyline van Dubai op de achtergrond. Toen we om acht uur weer vertrokken kwamen de meeste families pas aan. Ons ritme is duidelijk nog niet aangepast aan de plaatselijke bedtijd.

Na een rustig stranddagje gisteren zijn we vandaag nog eens naar het aquarium in de Dubai Mall gegaan. Voor 50 DHS kon je ook pinguïns, otters, reuzenkrabben, zeepaardjes en nog veel meer zien. Maar Eva had vooral oog voor twee piepkleine kikkers die ergens verstopt zaten achter een stronk. Zo zie je maar...

Op hotel

Eindelijk horen jullie nog eens iets van ons! Voorlopig zitten we in een hotelsuite in Dubai, tot er een appartementje vrij komt. Iedereen kent de kinderen hier al en Eva heeft dan ook al de nodige woordjes Engels geleerd. “Morning”, “hello”, “thank you”, “yes please” en” bye bye!” Ze kent zelfs al haar eerste woordje Arabisch: “sjoekran”, wat “dank je wel” betekent. Als we ergens op stap gaan in een mall of park, wil iedereen de kindjes aanraken en met hen op de foto staan. Ze komen het wel altijd eerst vragen. De temperaturen vallen mee, we vermijden wel buiten te komen op het heetst van de dag. Gelukkig is er wel wat te beleven binnen of in de schaduw, zoals het grote aquarium (“de visjes”) in de Dubai Mall. Favoriete activiteit van Eva tot nu toe: eerst naar de speeltuin in het Jumeira Beach Park, dan picknicken op het gras (in de schaduw en met zicht op de Burj Dubai) en daarna spelen op het strand onder de palmbomen. Gisteren hebben we de (gratis) shuttlebus naar de Mall of the Emirates genomen om Eva de skipiste te laten zien (“Eva wil ook in de sneeuw spelen!”) Wel absurd, er lopen daar dames helemaal gesluierd en in het zwart, maar met sneeuwbottinnen. In de malls zie je ook volledig bedekte dames shoppen in sjieke lingeriewinkels. Maar je ziet evengoed schaars geklede toeristen (die beter wat meer zouden aanhebben, soms is het echt geen zicht). En veel, heel veel Indiërs. Zo, volgende keer post ik wat foto’s.

Hans en de wortel

Niet wereldschokkend, maar altijd wel een spannend moment: de eerste keer groentenpap.

Van de eerste keer een half potje wortels naar binnen gemoefeld!

Buildings in the mist

Dag allemaal,

Na een drukke werkweek en een nog drukker week-end eindelijk nog een update vanuit de VAE.
Eerst het weerbericht voor de komende dagen: ’s morgens mist, vanaf 8-9u zon. Middagtemperaturen rond 27°. Voor de volgende maanden: hetzelfde weer maar dan iedere dag een half graadje warmer.
Hier in Jumeira, de stadswijk van Dubai waar mijn hotel ligt (eigenlijk een voorstad, zo’n 30km van het centrum), geeft dat mooie beelden: een eerste fotootje van de ’buildings in the mist’.

Het afgelopen week-end kwam een vriend op bezoek die samen met zijn zaakvoerder in Dubai was voor een handelsbeurs, en hebben we een beetje (beetje veel) de toerist uitgehangen: een speedboat gehuurd en de kustlijn afgevaren tot in de creek van het oude stadscentrum en rond Palm Jumeira, één van de kunstmatige eilandengroepen die ze hier aan ’t bouwen zijn (al zijn de meeste mega-projecten hier ondertussen stilgevallen wegens de financiële crisis).

De bijhorende foto’s:

Jumeira Beach Hotel (ligt lekker makkelijk helemaal niet aan Jumeira Beach, en er bestaat ook nog Jumeira Beach Residence, zie hieronder, dat dan weer twintig km verder ligt, raak er maar wijs uit. Ik heb dit weekend ongeveer een volle tank opgereden aan omwegen en verdwalen; gelukkig wordt de benzine betaald door het werk…) Enfin, in dit hotel hebben we de boot gehuurd en ervoor en erna iets gegeten. Één van de tophotels in Dubai, naast de Burj-al-Arab.
Om jullie allemaal wat te verlekkeren: de lunch was een sea-food-grill met een schuimende Stella in een houten hutje (in het bij het hotel horende palmbomenpark, dat uitgaf op het privéstrand en de hotel-jachthaven), het diner was een “buffet” (één zaal koud, drie zalen warm uit diverse continenten en één patisserie) waar ik na het zesde bord moest opgeven en nog niet van de helft van de schotels heb geproefd…
Tijdens de lunch arriveerde waarschijnlijk één van de betere klanten van het naastliggende Burj-al-Arab, die rechtstreeks met de helikopter taxi werd afgezet op het platform bovenaan het hotel.

Na een eindje varen (een halfuurtje aan 45 knopen, zo’n 80km/u) kom je in de kreek waarrond het oude Dubai is gebouwd (de Du-baai :-) ). Ziet er gezellig uit vanop het water, maar zelfs het oudste stadsdeel is nog geen 100 jaar oud. Wellicht een uitstapje voor een van de volgende weekends.

Hier zit ik achter het stuur, met op de achtergrond de twee 300pk-motoren. Fijn speelgoed! Met dank aan dhr. Spronken voor de gulle sponsoring :-).

Dit Las-Vegas-achtige gebouw is Hotel Atlantis, gebouwd op het verste punt van Palm Jumeira. De kunstmatige eilandengroep bestaat uit één centraal eiland in de vorm van een palmboom (waarvan de stam aan weerszijden van een viervaksbaan is bebouwd met appartementsgebouwen, de bladeren met straten en huizen/villa’s) met daarrond een onderbroken cirkel van eilanden, waarop nog residenties en een veertigtal hotels zijn voorzien. Dit hotel Atlantis ligt dus op het verste punt van die cirkel, in het verlengde van de ‘stam’ van de palmboom. Bovenop de grote boog in het midden van het gebouw, ligt de presidentiële suite die volgens de bootsman 25 à 30.000 dollar per nacht kost.

Hier zie je de skyline van Jumeira Beach Residence, aan de andere kant van Palm Jumeira, één van de grotere residentiële projecten hier (ongeveer alle torens op de foto behalve de twee uiterst rechts. Links gaat het nog een eindje verder). Daarvoor loopt een mooie winkelboulevard met aan de kant van het strand mooie appartementen en villa’s; het strand is vrij toegankelijk, in de VEA eerder zeldzaam. Wonen in de torens zou naar ’t schijnt best meevallen qua prijs, waarschijnlijk omwille van het gigantische aanbod.
En dan terugvaren naar het hotel, met zicht op de Burj-al-Arab. Kijk eens naar de zee-kant van het gebouw: de architect zou het verwijt hebben gekregen dat hij het grootste kruis ter wereld heeft geplaatst in een moslim-land :-)

En tot slot nog als uitsmijter, en omdat het weekend van één dag alweer voorbij is: de zonsopgang , ’s morgens bij aankomst op het werk.

Tot volgende keer!

Dirk