Emirates Palace

Vrijdagavond zijn we met de collega’s van Dirk gaan eten in het Emirates Palace in Abu Dhabi. Het was een lange rit (1,5 uur) maar de kindjes hebben zich goed gehouden. Een stop in een speeltuin aan de Corniche (de dijk van Abu Dhabi) maakte veel goed. Terwijl Eva met Dirk 100 keer van de glijbaan ging, gaf ik Hansje eten op het gras. Ik had al een paar keer een bal tegen mijn hoofd gekregen tot ik doorhad dat ik in de goal zat. Gelukkig mocht ik van de dichtsbijzijnde familie op hun tapijt komen zitten. De mama had iets lekker gebakken, een soort grissini met kruiden erin. Eva lustte het niet, maar een wafeltje van Mutti ging er wel in. Omgekeerd lustten de plaatselijke kindjes de Vlaamse wafels niet. Misschien niet halal? De smaken zijn hier alleszins heel anders, zelfs van de potjes babyvoeding. Linzen, mango, passievrucht, Hans eet het allemaal. Maar het liefst van al eet hij zijn tenen op.
Het Emirates Palace is reusachtig en luxueus. Toen we aankwamen riep Eva: “En daar is ons hotel!” Haha, dat zal voor een andere keer zijn, meisje. Met alleen het geld dat de marmeren vloer gekost moet hebben, kan je de halve wereldbevolking voeden. Overal goud en zilver, meer dan 1000 luchters van Swarovski kristal, tel maar op. De Sint-Pieter in Rome kan gemakkelijk onder de entreehal. Vanaf het terras van het restaurant (we zaten “maar” in de brasserie) kon je de luxeyachten van de sjeiks zien liggen. En Eva heeft de hele avond met een paar stenen gespeeld die ze in een bloempot had gevonden. Het was bijna 2 uur ’s nachts toen we weer vertrokken.
Gisteren heeft Eva zich dan zodanig overslapen dat we het ontbijt in het hotel gemist hebben (10u30). Om 12u30 lag ze er alweer in voor een middagdut. Tja, het zijn vermoeiende dagen voor haar. Zwemmen, strand, speeltuinen, knutselnamiddag, taxi in en uit, geen wonder dat ze zo goed slaapt. Daarna zijn we dan bij Jana en haar mama gaan spelen. Ze wonen in de Greens, de woonbuurt waar wij ook naartoe verhuizen, dus was het wel eens fijn om te zien waar we volgende maand terecht zullen komen. Er is per woonblok een zwembad+peuterbad, een speeltuin, een supermarktje,... dus dat zal wel meevallen. De meisjes hebben zich toch goed geamuseerd en het zal wel een verademing zijn niet meer voor alles een taxi te moeten nemen. Deze namiddag gaan we terug om de glijbanen eens uit te testen. Jana gaat maandag terug naar huis, maar donderdag komt Robbe (3) terug uit België. Dan kan Eva haar kabouter plop-liedjes weer eens opfrissen :-)

Pasen

Steven, An en Jasper zijn ons komen bezoeken tijdens het paasweekend. Een paar sfeerbeelden:
aan het strand,

in de speeltuin,

in een bootje bij Madinat Jumeira,

bij de pinguïns in de Dubai Mall,

paaseieren rapen,

aan de Creek,

Jasper op de ezel.

Sizdah Bedar

Gisteren in het park was er verdacht veel volk. Overal waren grote families aan het picknicken (de jongeren op een deken en de ouderen op een stoel) en er heerste een uitgelaten sfeer. We zaten nog geen 5 minuten of de familie naast ons kwam ons een grote schotel fruit brengen. Een andere familie bracht een schotel pasta met tonijn en heerlijke kruiden. Anderen brachten kaneelthee en zelfgemaakte amandelkoekjes. De vrouwen kwamen op onze handdoek zitten en knuffelden de kinderen. Ik probeerde me in sneltempo te herinneren met welke hand je nu juist moet eten en hoe je je voeten moet houden om niemand te beledigen. Maar blijkbaar was dat helemaal geen probleem, daar werd niet op gelet. De vrouwen waren ook helemaal niet gesluierd, enkel de oudere generatie droeg een bescheiden hoofddoek. De jeugd was westers gekleed. Het waren blijkbaar allemaal Iranese families die “Sizdah Bedar” vierden. De dertiende dag na hun Nieuwjaar brengt het ongeluk om binnen te blijven, dus iedereen gaat met hun familie eten in het park. Eva was eerst een uurtje zoet in de speeltuin, sinds kort kan ze alleen van de glijbaan dus ik kan bij Hans blijven zitten op het gras. Ze laat zich niet doen, ik heb ze al een paar keer een kindje zien wegduwen dat wou voorbijsteken. Ze krijgt al kleuterschoolmanieren. Toen ze terugkwam kreeg ze allerhande snoep toegestoken. Een jongeman gaf haar een granaatappel. Die moest je kneden en een gaatje in maken, dan kwam het sap eruit. Lekker, smaakt een beetje naar druivensap. Elke familie had wel een waterpijp mee, hoewel het sinds kort verboden is te roken in het openbaar. Zelf vind ik dat de sisha die gerookt wordt erg lekker ruikt (beetje naar bubble gum) en het stoort me hoegenaamd niet. Iedereen vond het erg zielig dat ik er zonder familie zat en toen Dirk aankwam zei ik dan maar luid “That’s my husband!” waarna er weer verse schalen eten werden aangevoerd. Eva zag zwart van te spelen en ze plakte van de snoep. Een geslaagde dag! We zijn ons dan gaan opfrissen in het hotel. “Nu is mama precies een mevrouw!” zei Eva ;-) Ze was te moe om veel te eten van het buffet maar de chocoladefontein (“sokoladedolfijn”) vond ze het einde, en mama en papa ook.