Hans en de wortel

Niet wereldschokkend, maar altijd wel een spannend moment: de eerste keer groentenpap.

Van de eerste keer een half potje wortels naar binnen gemoefeld!

Buildings in the mist

Dag allemaal,

Na een drukke werkweek en een nog drukker week-end eindelijk nog een update vanuit de VAE.
Eerst het weerbericht voor de komende dagen: ’s morgens mist, vanaf 8-9u zon. Middagtemperaturen rond 27°. Voor de volgende maanden: hetzelfde weer maar dan iedere dag een half graadje warmer.
Hier in Jumeira, de stadswijk van Dubai waar mijn hotel ligt (eigenlijk een voorstad, zo’n 30km van het centrum), geeft dat mooie beelden: een eerste fotootje van de ’buildings in the mist’.

Het afgelopen week-end kwam een vriend op bezoek die samen met zijn zaakvoerder in Dubai was voor een handelsbeurs, en hebben we een beetje (beetje veel) de toerist uitgehangen: een speedboat gehuurd en de kustlijn afgevaren tot in de creek van het oude stadscentrum en rond Palm Jumeira, één van de kunstmatige eilandengroepen die ze hier aan ’t bouwen zijn (al zijn de meeste mega-projecten hier ondertussen stilgevallen wegens de financiële crisis).

De bijhorende foto’s:

Jumeira Beach Hotel (ligt lekker makkelijk helemaal niet aan Jumeira Beach, en er bestaat ook nog Jumeira Beach Residence, zie hieronder, dat dan weer twintig km verder ligt, raak er maar wijs uit. Ik heb dit weekend ongeveer een volle tank opgereden aan omwegen en verdwalen; gelukkig wordt de benzine betaald door het werk…) Enfin, in dit hotel hebben we de boot gehuurd en ervoor en erna iets gegeten. Één van de tophotels in Dubai, naast de Burj-al-Arab.
Om jullie allemaal wat te verlekkeren: de lunch was een sea-food-grill met een schuimende Stella in een houten hutje (in het bij het hotel horende palmbomenpark, dat uitgaf op het privéstrand en de hotel-jachthaven), het diner was een “buffet” (één zaal koud, drie zalen warm uit diverse continenten en één patisserie) waar ik na het zesde bord moest opgeven en nog niet van de helft van de schotels heb geproefd…
Tijdens de lunch arriveerde waarschijnlijk één van de betere klanten van het naastliggende Burj-al-Arab, die rechtstreeks met de helikopter taxi werd afgezet op het platform bovenaan het hotel.

Na een eindje varen (een halfuurtje aan 45 knopen, zo’n 80km/u) kom je in de kreek waarrond het oude Dubai is gebouwd (de Du-baai :-) ). Ziet er gezellig uit vanop het water, maar zelfs het oudste stadsdeel is nog geen 100 jaar oud. Wellicht een uitstapje voor een van de volgende weekends.

Hier zit ik achter het stuur, met op de achtergrond de twee 300pk-motoren. Fijn speelgoed! Met dank aan dhr. Spronken voor de gulle sponsoring :-).

Dit Las-Vegas-achtige gebouw is Hotel Atlantis, gebouwd op het verste punt van Palm Jumeira. De kunstmatige eilandengroep bestaat uit één centraal eiland in de vorm van een palmboom (waarvan de stam aan weerszijden van een viervaksbaan is bebouwd met appartementsgebouwen, de bladeren met straten en huizen/villa’s) met daarrond een onderbroken cirkel van eilanden, waarop nog residenties en een veertigtal hotels zijn voorzien. Dit hotel Atlantis ligt dus op het verste punt van die cirkel, in het verlengde van de ‘stam’ van de palmboom. Bovenop de grote boog in het midden van het gebouw, ligt de presidentiële suite die volgens de bootsman 25 à 30.000 dollar per nacht kost.

Hier zie je de skyline van Jumeira Beach Residence, aan de andere kant van Palm Jumeira, één van de grotere residentiële projecten hier (ongeveer alle torens op de foto behalve de twee uiterst rechts. Links gaat het nog een eindje verder). Daarvoor loopt een mooie winkelboulevard met aan de kant van het strand mooie appartementen en villa’s; het strand is vrij toegankelijk, in de VEA eerder zeldzaam. Wonen in de torens zou naar ’t schijnt best meevallen qua prijs, waarschijnlijk omwille van het gigantische aanbod.
En dan terugvaren naar het hotel, met zicht op de Burj-al-Arab. Kijk eens naar de zee-kant van het gebouw: de architect zou het verwijt hebben gekregen dat hij het grootste kruis ter wereld heeft geplaatst in een moslim-land :-)

En tot slot nog als uitsmijter, en omdat het weekend van één dag alweer voorbij is: de zonsopgang , ’s morgens bij aankomst op het werk.

Tot volgende keer!

Dirk

Ondertussen in Bilzen

Hier in Bilzen was het ijskoud vandaag! Even met de kinderen gaan wandelen, goed ingeduffeld. Maar rechtsomkeer gemaakt omdat de wind echt veel te koud was. En ik maar bezuinigen op winterkleren...

Live uit Dubai

Hallo allemaal,

en dan eindelijk nieuws, Live uit Dubai!

Het week-end van één dag zit er alweer bijna op, morgen om 6u30 vertrekken richting werf. En net die ene dag natuurlijk regen! Daar zijn ze hier niet op voorzien: een klein buitje en in het restaurant moesten ze al dweilen voor de deur leggen om het water tegen te houden.

Om jullie nieuwsgierigheid wat te stillen: een paar foto's van de werf en omstreken.

Deze foto vanuit het vliegtuig geeft een idee van hoe de buitenwijken van Abu Dhabi er uitzien: zanderig, in aanbouw en je kreeg korting bij aankoop van een dozijn van dezelfde huizen.

De volgende zijn foto's van de werf.

Op de eerste foto zie je net onder de horizon een lijn met witte gebouwen; de onregelmatige hogere gebouwen, ongeveer op 1/4 vanaf links, zijn de silo's van de betoncentrale. De langgerekte witte streep die daarvoor en rechts daarvan ligt, zijn de hoofdkantoren van Aldar, de bouwheer/projectontwikkelaar van Yas Island.

Rechts daarvan liggen nog drie witte gebouwen, het meest linkse laag, en twee hogere. De hogere zijn de werkplaatsen van Sixco en ME-construct, het laag gebouw is ons kantoor, dat is opgebouwd uit een honderdtal containerlokalen in twee niveaus.

Op de volgende foto zie je ook weer net onder de horizon het arbeiderskamp (over de volle breedte van de foto), voor de circa 30.000 Pakistani, Indiërs, Irakezen, Chinezen en andere nationaliteiten die hier op het eiland werken. Het kamp heeft een eigen 'ziekenhuis', alcohol en vrouwen zijn in het kamp ten strengste verboden.
Hier zie je, vanop het tussenniveau van het gebouw, het bovenste stuk van een van de trappen naar het dak. Enkel arbeiders en stafmensen met een Full-Body-veiligheidsharnas (zo gelijk de bergbeklimmers) en met de juiste stickers op hun helm (voor iedere gevolgde veiligheidsopleiding, en van het juiste bedrijf), mogen naar het dak, en dan nog pas na inschrijving in het logboek. Vanop de begane grond is het eerst 50 treden naar het tussenniveau, dan nog eens 164 tot aan de dakstructuur, en dan nog een ladder omhoog,tussen en onder enkele buizen door, en nog een laddertje op tot boven op het dak. Nu, bij 25° valt dat nog mee, alhoewel het verschil tussen onder en op het dak op slag voelbaar is, maar in de zomer met 50° is naar t schijnt niemand op het dak die daar niet echt moet zijn.

Genoeg over het werk; tijd voor een beetje sight-seeing.

Gisterenavond ben ik even naar de Mall of the Emirates geweest, bij de bouw het grootste shoppingcenter ter wereld. Gewoon wat rondgeslenterd van het ene eind naar het andere, met maar eens af en toe in een winkel te stoppen, duurde het VIER UUR voordat ik langs alle winkels was gestapt. Onderweg kom je langs de skipiste van Ski Dubai (400m en de enige indoor zwarte bobbelpiste, rodelbaan, bobslee en plaats om sneeuwmannen te maken, bij buitentemperaturen van 50°). Ik ben van alteratie vergeten foto's te nemen, dus verwijs ik naar google voor beelden... Het gelijkvloers van de mall bevat de winkels voor de toeristen (Debenhams, H&M, Carrefour, en vele anderen), de verdieping de winkels voor het betere volk en een pak restaurants, al of niet met uitzicht op de skipiste. In de etalage van De Beers (1ste verdiep) hingen mooie hangertjes, getekend "Prices from 125000 Dirham (=25.000 €)". Bij Tiffany's was er niet eens een etalage, enkel een gepantserde glazen deur met een bel, wat niet echt uitnodigt tot koopjesjacht. Nochtans zijn er echt wel koopjes te doen: ik heb zelf een nieuw paar schoenen gekocht (op 't eerste verdiep, jawel) van 2400 dirham (500 €) voor maar 600 dirham in de wintersolden.

Bij het wachten op de taxi, wat zo'n tien minuten duurde, kwamen voorbijgereden: vijf Bentleys, drie Maserati's (getuned!), één Lamborghini, twee Ferrari's, twee Rolls-Royces (waarvan een in een vies gifgroene kleur), en nog een vijftal Mercedessen waarvan ik het type niet ken maar die toch wel twee meter langer waren dan de gemiddelde C-klasse. Een van die laatste was volledig glanzend verchroomd. Luxe alom dus.

Vandaag was het dus weekend: uitgeslapen en weer een andere maal bezocht, deze keer eentje gebouwd in de vorm van een traditionele Soek (Madinat Jumeirah), met een mooi uitzicht op de Burj al Arab, waarvan nog een fotootje als uitsmijter.

Tot binnenkort !

12u30

Zojuist een mailtje gekregen van Dirk! Goed aangekomen in Abu Dhabi.
"De werf ligt een kwartiertje rijden van de werfkeet, afmetingen en omvang van de projecten zijn onvoorstelbaar. Tegenover de werfkeet (met de auto) ligt het werfrestaurant (300-400 plaatsen) waar we deze middag in het zonnetje buiten op het terras een fish and vegetable curry hebben gegeten."

Dirk is vertrokken

Rond deze tijd is Dirk waarschijnlijk al op de werf. Gisterenavond is hij vertrokken met Etihad vanaf Zaventem en bij aankomst zou een busje hem ophalen aan de luchthaven en meteen naar de werf van het Ferrari Theme Park brengen. Zo ziet het er nu uit (met dank aan mbconsult):

En zo zal het er uitzien als het af is:

Zo, nu is het wachten op onze correspondent ter plaatse voor de eerste reacties!

Een spannend jaar

Het is zover. Deze maand vertrekken we met de kinderen naar de woestijn van Abu Dhabi. Met "Arabisch voor dummies" en "Oriëntaals koken" op zak kan het niet misgaan. Met de kameel van de drie koningen in het stalletje kent Eva alvast het belangrijkste dier dat we daar zullen tegenkomen. Of ze daar ook een kinderboerderij hebben?