Eindelijk nog eens een update vanuit de woestijn.
De temperatuur loopt stilaan richting 50° en de vochtigheid neemt toe, maar het werk schiet goed op. Een paar foto’s :
Het dak vanuit de verte. Van punt naar punt haalt het nu zijn volle lengte, bijna 900 meter.
Close-up van de dakgoot, en werkmannen die een afdakje hebben gebouwd tegen de zon, in afwachting dat ze weer eens aan de slag gaan...
Een stukje van het interieur. Een mobiele kraan zoals rechts op de foto op het verhoogde stuk vloer te zien is, is vorige week net niet van die verhoogde vloer naar beneden gedonderd; ze steekt nog wel vast in een spleet tussen muur en vloer, totdat iemand weet hoe we ze daar kunnen weghalen zonder verdere ongelukken...
Omwille van de hitte is nu de ‘zomershift’ ingevoerd voor de dakwerken, wat wil zeggen dat er gewerkt wordt van zes tot twaalf, en dan van drie tot zeven. Nachtshift blijft van zeven tot zes. Men overweegt ook stilaan om het beton terug aan te maken met ijs in plaats van met water; in het laatste geval zou het bij deze temperaturen te snel gaan harden :-)
We zijn inmiddels ook weer verhuisd: een collega vertrok en dus kwam er eindelijk een appartement beschikbaar. Niet dat we het hotel-appartement begonnen beu te worden, integendeel, maar ik neem aan dat de opdrachtgever ook geen ezeltje heeft dat geld sch...
Het afscheid van de mensen van het hotel was bijzonder hartelijk. Eva en Hans waren ondertussen al de mascotte van het restaurant geworden, en het personeel had cadeautjes gekocht; Eva kreeg een beer, Hans een babysetje met body, sokjes en slabbetje, en ’s avonds stond in onze living een heerlijke chocoladetaart klaar.
Het nieuwe appartement ligt in een fijne buurt, waar je – zeldzaam in Dubai – ook te voet kan gaan winkelen. De appartementen liggen telkens per vier blokken van circa vijf verdiepingen rondom een binnenplein met gemeenschappelijk zwembad en speeltuin, en tussen zo’n clusters liggen parkjes of vrij rustige straten met fonteinen. Er is een winkelcentrummetje met superette vlakbij, zodat Helena niet voor de minste boodschap of wandeling met de kinderen in een taxi moet stappen. Hier is al een foto van onze binnentuin; beelden van de buurt volgen binnenkort.
En dan nu tijd voor aflevering 1 van onze nieuwe reeks “tips voor de reiziger”:
Een van de dingen die reizen zo interessant maakt, is het leren kennen van vreemde tradities en gewoonten. Omdat verschillen in cultuur nogal eens voor misverstanden kunnen zorgen, willen we de toekomstige bezoeker helpen met wat inside informatie over de Verenigde Arabische Emiraten.
TIPS VOOR DE REIZIGER – aflevering 1: Het verkeer.
a. Wegennet en signalisatie.
Van een zo jong en pas aangelegd land als de VAE , met een recent wegennet in een voor het overige leeg landschap, zou je kunnen verwachten dat men probeert om stedenbouwkundige problemen te vermijden door vooruit te plannen op een gestructureerde manier. Dit is in de VAE niet het geval.
De – tot nu toe – onvoorstelbare groei maakt langetermijnplanning wellicht ook snel terug achterhaald, maar een beetje organisatie had toch gemogen: een kat verliest haar jongen in het doolhof van bruggen, rotondes, tunnels en omleidingen die je in Dubai moet doorworstelen om ergens te geraken.
Een voorbeeld : er bestaan geen adressen in de VAE. Je woont ‘achter wolkenkrabber A naar rechts, en dan aan rotonde B langs hotel X doorrijden tot aan de Y-de woonblok op je rechterkant’ of in ‘de zoveelste blok vanaf het zuiden van project “de Groene Tuinen”, net na de palmboom’. Pizzabesteller-aan-huis word je pas na een doorgedreven opleiding. Postbedeling is er niet: als je brieven wil ontvangen kan je een postbus huren, als je tenminste het postkantoor terugvindt.
Wat ook niet echt helpt aan het terugvinden van je weg, zijn enkele vreemde gewoontes in verband met signalisatie.
Bij wegenwerken, die op zowat 60% van de binnenwegen plaatsvinden, wordt blijkbaar eerst de signalisatie van de nieuwe situatie geplaatst, vooraleer de werken worden uitgevoerd. Op sommige plaatsen staan al bordjes ‘rotonde’, terwijl die nog moet worden aangelegd. De nu reeds aangekondigde afslag naar Al Ain op de autostrade (groot blauw bord boven de rijstroken) loopt voorlopig nog te pletter tegen de werfafsluiting van de in aanbouw zijnde brug.
Bij omleidingen wordt – vermoedelijk wettelijk verplicht, want overal toegepast – na het eerste bord “omleiding” systematisch geen enkel volgend kruispunt voorzien van aanduidingen. Dit wordt waarschijnlijk gedaan om de stad wat beter te leren kennen en om aan voldoende ervaren pizzabestellers te geraken, want op die manier zie je nog ´ns wat van Dubai. In de eerste weken hier heb ik – echt waar – meerdere tanks benzine opgedaan aan verkeerd rijden.
Een afslag wordt ook vaak aangeduid NA de afrit. Zo betekent het bordje “tankstation over 1,5 km”, dat je de afrit net vóór het bordje had moeten nemen, zodat je dan na 1,5 km over binnenwegen bij gindse tankstation had kunnen aankomen, maar toch bedankt.
Enkele van de westerse uitvindingen die wel zijn doorgedrongen tot hier, zijn de snelheidscamera’s en de verkeersdrempels.
Op de Sheikh Zayed-road, de hoofdautostrade die van Abu Dhabi tot in het stadscentrum van Dubai loopt, staat er in emiraat Dubai om de 1200 meter een flitspaal.
En verkeersdrempels, jongens toch! Wellicht heeft een of ander familielid van de emir aandelen in verkeersdrempels. Ze bestaan in twee soorten: het type ‘borduursteen’: een halfronde verhoging van 20cm in betonstenen of asfalt, zwart-en-geel geschilderd (meestal gebruikt vlak voor de talrijke wegenwerken, aan de al of niet aangelegde rotondes, op de zeldzame plaatsen zonder flitspaal, of stiekem verborgen achter een hoekje) en het type ‘tafelberg’: een verhoogd zebrapad van soms meer dan 40cm hoogte, meestal met zwaar beschadigd asfalt erachter dat bezaaid ligt met stukjes voorbumper van diverse merken. Dit soort drempels verklaart wellicht het grote aantal auto’s met 4-wielaandrijving dat hier rondrijdt…
Op de laatste 400 meter van de weg naar mijn eerste hotel liggen 11 drempels: 3 van het eerste type en acht van het tweede ! Op de bouwsite, van ons werfkantoor naar de werf liggen er maar liefst zes, allemaal van het eerste type.
Dus,TIP 1: Het verkeersbord dat dit alles nog het beste, zij het wat mysterieus, samenvat, staat aan (uiteraard) wegenwerken net voor Abu Dhabi: “BEWARE OF THE ROAD SURPRISES”
b. Het wagenpark
In de VAE rijden heel wat prachtige en dure auto’s rond. De meeste Double-zero’s (= de spotnaam voor de emirati, volgens de enen zo genoemd naar de twee zwarte ringen rond hun hoofddoek, volgens de anderen naar hun intellectuele waarde) zwemmen in de oliedollars en kunnen zich dus wel wat veroorloven. Bovendien kosten de auto’s hier een stuk minder als bij ons. Je hebt al een Porsche Carrera vanaf 50.000 € in plaats van 80.000 bij ons. Dit soort auto’s kom je dus veel tegen op de weg, maar meestal maar heel kort (zoef). Sommigen laten hun auto wat opvrolijken en vervangen hun koplampen door kleine knipperende groene of blauwe leds, wat weliswaar een mooi effect geeft in een discotheek, maar misschien niet zo veilig is in het midden van de nacht aan 200 per uur.
Daarnaast zijn er echter ook heel wat mindere stukken, met als uitschieters de aftandse busjes die, zwarte rookwolken brakend, de Indische arbeiders naar en van de werven brengen.
Een garagist mag geen enkele schade herstellen aan je auto, zonder dat de politie eerst een proces-verbaal heeft opgesteld. Veel mensen laten dus hun auto niet repareren wanneer ze bijvoorbeeld een paaltje hebben geramd. Bovendien bestaat er niet zoiets als een verplichte autokeuring. Hierdoor blijven zelfs de grootste wrakken rondrijden tot ze van vermoeidheid in mekaar zakken. Door de verkeersdrempels zijn ophangingen om zeep en staan koplampen ingesteld op ‘volledig verblinden’ of werken gewoon helemaal niet. Veel chauffeurs schijnen te menen dat de straatverlichting bovendien toch genoeg licht geeft, dus waarom nog je eigen lichten laten herstellen. Of andersom zijn ze vergeten hun zonnebril af te zetten, en rijden dan met hun ‘phare’ op in het midden van de stad.
Bijna alle wagens in de VAE hebben een automatische versnellingsbak. Dat is voor iemand die manueel schakelen gewoon is, wel even aanpassen. Bijvoorbeeld bij het naderen van een rotonde. Met een manuele versnellingsbak doe je dat als volgt: zachtjes afremmen, ontkoppeling induwen en terugschakelen om op de motor te vertragen. Wanneer je dat toepast op een automatische versnellingsbak, merk je dat je plots met twee voeten op het rempedaal staat en de auto al rijdend in zijn achteruit hebt gezet.
Daarom TIP 2: koop geen tweedehands auto in de VAE, vooral niet de mijne.
c. Rijgedrag en voorrangsregels
Op het verkeer is in de VAE de Sharia, de Islamitische religieuze wetgeving, van toepassing. Zo ga je, wanneer je iemand verwondt, zo lang naar de gevangenis als het slachtoffer in het ziekenhuis ligt. Dit schijnt de meesten echter niet af te schrikken om er een bijzonder gewelddadige rijstijl op na te houden.
De redactie van het toeristisch magazine “Discover Dubai” beschrijft rijden in de VAE als volgt:” Whilst roads are excellent, the driving habits of some of the people using them leave a lot to be desired. This can be expected when there are so many people from different countries and hugely diverse cultures and driving experiences on the roads at the same time. Without wishing to sound like a scaremonger, it seems that certain drivers learned their driving skills from a couple of hours in front of a Play Station game.” Zoals in alle toeristische magazines, worden ook hier enkel de positieve kanten van de zaak belicht...
Het merendeel van de chauffeurs, zowel de lokale bevolking als de expats, rijdt als gekken. Een klein deel rijdt, in een defensieve reactie, traag en voorzichtig. Iedereen echter, behalve de vrachtwagens die verplicht zijn op het rechtervak te blijven, wenst om een mij nog onduidelijke reden zo links mogelijk te rijden op de vier vakken van Sheikh Zayed road. Dit tot grote ergernis van de snelheidsduivels die vanaf de horizon al beginnen met hun lichten te flitsen om je van het linkervak te krijgen, ongeacht of je nu al of niet aan het inhalen bent en absoluut niet naar rechts kan. Komt de auto dichterbij en zit die slak nog altijd op het linkervak, dan zijn er drie mogelijke reacties. De eerste optie is inhalen over de smalle strook tussen linkervak en middenberm. Dit is vooral gevaarlijk voor de talrijke Indische gastarbeiders die daar staan te wachten om in volle avondspits te voet of met de fiets de snelweg over te steken naar het gammele busje dat zich rechts op de pechstrook of op de rechterrijstrook heeft geparkeerd om hen op te pikken. Een tweede mogelijke reactie is het drie vakken naar rechts werpen van je auto, en het hinderende verkeer over enkele honderden meter langs rechts voorbijslalommen. Dit is vooral gevaarlijk voor de geparkeerde gammele busjes, of voor de biddende Islamieten die zich vijfmaal per dag op de pechstrook in de richting van Mekka richten. De derde en meest toegepaste optie bestaat eruit om tweehonderd meter op voorhand met alle lichten die je hebt te flikkeren en zo door te rijden tot op vijf centimeter van de achterbumper van je voorligger. Dit is vooral gevaarlijk voor jezelf.
Ondergetekende dacht bij 150 km/u deze derde mogelijkheid eens bescheiden uit te proberen en deed teken met zijn lichten naar een trage voorligger. Helaas bleek dit een politievoertuig te zijn. Tot mijn grote verbazing zette hij niet zijn zwaailichten op om mij aan de kant te zetten maar brak hij zijn inhaalmaneuver af en liet mij passeren!
Verder rijden de mensen hier vooral dom en asociaal. Een paar voorbeelden. Drie opeenvolgende borden “road closed” negeren, wachten tot de auto voor je (die dus ook al niet verder kon) is omgekeerd en jezelf dan vastrijden in het zand van de daaropvolgende werf. Een rij auto’s die wacht voor een manoeuvrerende vrachtwagen voorbijrijden, je dan tussen vrachtwagen en kant wringen en er zo voor zorgen dat alles, jezelf incluis, een uur komt vast te zitten maar koppig weigeren om achteruit te gaan. Ingehaald worden, dan gas geven en hevig knipperend met je lichten de inhaler terug voorbijsteken (zie optie drie hierboven) om dan vervolgens weer trager te gaan rijden (zo van ‘ik heb toch laten zien dat ik sneller kan dan jij’). In het verkeerscentrum, waar je je rijbewijs moet gaan halen, hangen net zoals bij ons panelen met opvoedkundige slogans of tips voor een veilig verkeer. Maar in plaats van de Bob-campagne (ze hebben hier immers geen alcohol), hangen er platen die je duidelijk maken dat je in geval van pech aan de kant moet gaan staan, in plaats van je auto te repareren op het midden van de snelweg... Een cultuur van welopgevoed defensief rijgedrag kan je ook niet verwachten wanneer je een handvol woestijnherders van hun kameel plukt, ze met hun g@ in een opgefokte wagen steekt, en er dan vier miljoen chauffeurs naastzet die zes maanden daarvoor nog op een buffel reden...
Wat de voorrangsregels betreft, geldt de ‘pecking order’: de grotere auto heeft voorrang op de kleinere, de nummerplaat met het laagste cijfer gaat voor op de hogere cijfers. Hier past een woordje uitleg. Normale nummerplaten nu hebben vijf cijfers, maar de eerste auto’s in de emiraten kregen gewoon een volgnummer, beginnend bij 1. Dus hoe lager het cijfer, hoe eerder je een auto had. Een nummerplaat met maar vier cijfers is al een hele meneer, met drie cijfers behoor je top ‘le tout Dubai’, en onder de honderd ben je waarschijnlijk familie van de sjeik. Aan het hotel in Ras-Al-Kaima (zie vorige bijdrage) stonden drie identieke mercedessen met respectievelijk nummerplaat 20, 21 en 22, en onlangs kwam nummer 3 voorbij gezoefd op de snelweg, die had een militair escorte.
Bijzondere nummerplaten die terug in omloop worden gebracht, worden regelmatig door het verkeersministerie geveild voor een goed doel (waarschijnlijk de kas van de sjeik); nummer 100 bracht onlangs 200.000 € op.
Daarnaast geldt dat een Emirati altijd voorrang heeft op een buitenlander, en dat buitenlanders ten westen van de emiraten voorrang hebben op buitenlanders ten oosten van de emiraten.
TIP 3: Hou steeds uiterst rechts, of euh, links, of euh, hou je vooral ver van je medechauffeurs, en neem geen voorrang ook als je denkt die te hebben.
En ten slotte nog dit: na zes maanden praktijkervaring in het plaatselijk verkeer, steek je wel het een en ander op.
Dus TIP 4: rij niet te dicht in mijn buurt, de eerste maanden dat ik terug in het land ben...
Groetjes en tot binnenkort!
